آن روز نخواهـــم گریســـــت

Posted on at


آن روز نخواهم گریست!


غرق در افکار ,افکار غریبانه که مرا به جاهای چه بسا دور میبردکه ممکن هیچ گاهی به آنها دست نخواهم یافت



احساس غریبی میکنم درین فضای غریبانه آیا روزی خواهد رسید که این احساس از بین برود روزی که من در خیابان های وطن زیبایم قدم بگذارم... روزی که کشورم با رنگ گلهای سرخ آراسته شود نه با رنگ خون شهیدان و عطر گلها در همه جا بیفگند و با هر نفس که میکشیم روح مان تازه شود روزی که قلم به جای اسلحه داوری کند



روزی که در قلبهای همه محبت و اتفاق جایگزین کینه و کدورت شود.


نه تاجیک, نه هزاره, نه پشتون, نه قزلباش و نه ازبک کس نگوید من, تو و یا او از کجاییم بلکه همه با هم یکصدا بگوئیم


                   مااز افغــانستــانیـــــــم                       



روزی که به جای صدای ناله ی مادران صدای قهقه ی خنده ی فرزنداشان پر کند. روزی که همه با هم دست در دست هم گیریم و یکدل و یک آواز فریاد بکشیم


                                                                                     افغانستان وطن مان آزاد و سر بلند باد همیش


آن روز است که من و یا ما دیگر احساس غریبی نخواهیم کرد و روزیست که دیگر از درد دوری وطن نخواهیم گریست.



About the author

zahranazhat

She is living in Kabul_Afghanistan. She is studying computer programming and website design and database developing in AIT(Afghan Information Technology). She has got her diploma of English language in 2009. She really likes art such as: Painting and music.she went to art class about six month but because of her…

Subscribe 0
160