"بحث پرهیزنمودن ازخوردن مال غیربه وجه حرام یاشبیه آن"

Posted on at


یا الهی فضل توباشد به فرق من چنان      تا نگردم گرد مـــال مــــــردمان


گرمرا شیطـــــان فریبد این جهــــــــان     عفــو تــو باشد مدد گــــارم به آن


گر بگیرم مال شــــان را این زمـــــان      باشد ایشان خصم من درآن جهان


آخِزِین باشـــد گـــــــریبانـــم چنـــــــان      نزد در بار تـــو آرد بعـــــد ازآن



می کشاند شان مـــرا درآن زمـــــــان       میکند فریـاد و میگویند چنـــــان


ای خــــدای مالِکِ هــــردو جهــــــان        این نموده ظُلم برما در جــــهان


 اَخذِ بنموده زمـــــال ما چنــــــــــــان        حُکم سلطــــانی به ماکن درمیان


مینمائی حکم بـــــرمن آن زمــــــــان        تا نمــــــایم رَدِ مال مـــردمــــان



مال دنیا نیست نــزدم آن زمــــــــــان         تاکنـــم مــــن رَدِ مال شان از آن


میبرند اعمال مــــــن را مردمـــــــان         دست خالـی من بمــــانم بعدازآن


گرحقوقِ شـــان نه شد کامـــــل ازآن         مینهی بر دوشم از او زار شـــان


میکنی من را تهی دست آن زمـــــان         میدهی طاعات من در دست شان



همچومسکینان شوم من آن جهـــــان          دستها برهم زنم من آن زمـــــــان


وای مسکینی که گردد آن چنـــــــان          رفت طاعات جهـــان از دست آن


بعد از آنکه رفت طاعات آن زمـان          وِزرَها افتد به دوشش بی گمـــــان


نیست سودی آدمی را آن زمــــان            که شود نـــادِم ز کِــــردارِ چنـــــان



مرد حق آنست کو اندر جهــــــان           بر طرف باشد زمال مــــردمـــــان


هر که قادر شد به مال مردمــان            کرد خود را او نگاه در آن زمــــان


متِّقِی میدان تو او را در جهـــان            او ز ترس حق نگردد گــــــــرد آن


کی بگردد گردِ مال مــردمــــــان          هرکه میترسد زحق او در جهـــــان



ترس گاری هم نباشد آن چنــــان           که نُمائی پیش چشــــــم مردمــــــان


ترس گار حق بود در هر زمان       خائِف حـــــق است در سِـــــرُّ عیـــــــــان


ذنبِ پنهانی و ظاهـــــــــر نزد آن     یک رقــــــــم باشــــــد بتـــــــرسد او ازآن


هم مقامـــــــات قیامت نــــــزد آن    میشـود ظاهـــــر نُمـــــــایان هــــــر زمان



نفس چون ذنبِ کند ظاهــــر به آن    او زخوفِ حـــق بلـــــــرزد در زمـــــــان


او بگــــوید ای خــــدای غیب دان     تـــو همــــــــی بینی مـــــرا در این زمـان


گر کنم ذنبِ ز مخلــوقت نهــــــان    کاتبیــــن در دفتـــــرم بکنــــــــد عیـــــــان


در قیامت دفترِ خود با زبـــــــــان    مــرد و زن بــــایــد بســــــازد او بیـــــــان



لازم است برهرمسلمان هرزمــان   کونگردد گِرد مال هیچ کس درایـن جهــان


گربه دست آری تومُلکِ این جهان   عاقبت زیـر زمیـــــــــن گــــــردی نهــــان


گرچه صِدّیق النّبی جَدّ است عیان    باش خائف ای"صدیقی"دائم از رب المنان




"هـــــــــــــــــانیه صـــــــــدیقی"



About the author

160