EĞİTİM VE EKONOMİK BÜYÜMENİN 5 DÜŞMANI

Posted on at

This post is also available in:

Eğitim insanlara bilgi, kendine güven ve kendine yetebilmeyi sağlar. Hayattaki en iyi yatırımdır, ve öyle bir yatırımdır ki hayal kırıklığına uğratmaz, eskimez ya da bitmez. Fakat, herkes okula gitme fırsatını bulamadığı gibi, kontrol edemedikleri nedenlerden dolayı doğuştan verilen potansiyellerini kullanamazlar. Bilgidiğim kadarıyla, insanların eğitim alamamasının 5 ana nedeni var.

1) Okula gidecek enerji ve zamanı bulmaktan öte, kendilerine yetecek kadar yemek yok. Çoğu çocuk okula gitse de yetersiz beslenme yüzünden potansiyelne erişemiyor. İngiliz hayır kurumu olan Save The Children’in en yeni araştırmasına göre, yetersiz beslenen çocuklar büyüyünce normalden daha küçük ve zayıf oluyorlar, çünkü hayatta kalmaya çabalıyorlar. Gelişmekte olan çoğu ülkede durum bu, ve dünyadaki tüm politik açıdan güçlü olanlar tarafından ciddi bir şekilde bu konu araştırılmalı ve birşey yapılmalı. Bazı aileler çocuklarının okula gitmektense işe girip ailelerini geçindirmesini istediği için, özel organizasyonlar bu gibi çocuklara para vererek okula gitmesini saglıyor.

2) Yemekleri var fakat okulları yok. Çogu kırsal kesimde, okullar çocukların gidebileceği uzaklıkta degil. Bu gibi durumlar söz konusu olunca, okula gidip eğitim alma bir ayrıcalık oluyor, ve çocuklar ve onların aileleri için belli ekstra iş yapmalarını gerektiriyor. Bu çözümü kolay olmayan bir problem. Yollar genelde kötü, ve çoğu devletin çocuklar için okul yaratmaya yetecek kadar paraları yok. Birkaç özel şirketler yüzünden, dünyada okula ulaşamayan çocukların sayısı 57 milyona düştü, United Nations Educational Scientific and Cultural Organization raporuna göre. Fakat, yine de yapılması gereken çok şey var.

3) Yemek ve okul var, fakat temel ihtiyaç malzemeleri yok. Sırf öğretmenlerin ve öğrencilerin çalışacak ve öğretecek bir yeri var diye, kitaplara, defterlere ve yazı yazma materyallerine sahip oldukları söylenemez. Bu gibi durumlarda uluslararası hayır kurumları işin içine girmeli ve değişiklik yapmalı. Hatta öğretmen bile sağlıyorlar gerektiği zaman.

4) Yemek, okul, temel ihtiyaç malzemeleri var, fakat bilgisayar ve küresel iletişime sahip değiller. 21. Yüzyıldayız, ve dünyanın geri kalanından kopmak gençlerin gelişimini kökten etkileyen birşey. Küresel iletişim kuramazlarsa, pratiğe koyamadıkları şeyleri öğrenemezler ve liderliklerini yaratmaktansa takipçi rolüne dönerler. Film Annex ve Afgan Citadel Yazılım Şirketi gibi ileri görüşlü şirketler, bu gibi sorunları çözmek için çalışıyor. Afganistan’ın en büyük üçüncü şehri olan Herat’ta Internet sınıfı açtılar, ve dolayısıyla da 1810 Afgan kız ve erkeğe bilgisayar, ders ve öğretici eşyalar vermiş oldular. 1961’de açılan Mirman Hayati Lisesi, Film Annex ve Afgan Citadel Şirketi’nin Afganistan’da okuma yazma oranını artırmak için eriştiği 9. okul. Afgan okulları bu gibi yardımlara muhtaç, ve eğitimle ekonomik büyümenin beraber olduğunu düşünürsek, bunun gibi yardımlar Afganistan’da ekonomiyi düzeltebilir. Bu genç kız ve erkeklerin Afganistan’ın geleceğini taşıdığını duşünürsek, ülke olarak bundan inanılmaz yararlanabilirler.

5) Yukarıdaki herşey var, fakar efor sarfedilmiyor, ve yeterli tutku yok: gelişmekte olan ülkelerdeki çocukların en büyük hastalığı da bu. "Bunu yapmak istemiyorum" "bu çok sıkıcı" "bunun önemi nedir ki?" "bu saçma" "okula gitmeyi sevmiyorum". Çocukların bu gibi söylemlerde bulunduğunu hepimiz kaç kere duyduk. Bu çocukların bazıları geleceğin liderleri, ve bu yüzden geleceğimizi temsil ediyor. Eğitime karşı aldıkları bu tutumu açıklayamasam da, sistemimizin doğruluğunu arada sırada sorguluyorum. Gençliğimizi şımarık olduğu için suçluyoruz- ve bazen gerçekten de öyle oluyorlar- fakat bu suçun yüzde kaçı eskiyen bir eğitim sisteminin sonucu acaba? Dünya liderlerinin şuanki eğitim sistemini değiştirip düzeltmeleri gerekli mi değil mi? Çocukları kendilerine verilen fırsatların farkına vardırmak ve motive etmek için ve kendileri kadar şanslı olmayanları da düşünmeleri için ne yapılmalı? Eğer cevabı biliyorsanız, sosyal medyada paylaşın, ve eğitici bir devrimin parçası olun.

Giacomo Cresti

http://www.filmannex.com/webtv/giacomo

@giacomocresti76

Bu makale Elifnaz Koksal tarafından Türkçe'ye çevrilip, aslı Giacomo Cresti tarafından yazılmıştır.




About the author

ElifnazKoksal

Born in Istanbul, Turkey, Elifnaz is a student at the University of Southern California's Annenberg School for Communication & Journalism and School of Cinematic Arts.

Subscribe 100
160